Κάπου Χάθηκα...

Βρόχινη σκέψη με τυλίγει.
Σα μεταξένια φορεσιά,
Έναν ωκεανό κορμί χαϊδεύει.
Πόρπη χρυσή
το αλαβάστρινο εγώ σου.
Ναυαγισμένο σ' ένα απάνεμο λιμάνι.
Μα, είναι Λαβύρινθος,
μια περιπλάνηση αφής
η κάθε διαδρομή μου...
Φταίω εγώ...
που λάθος θάλασσες,
στιγμές νεκρές θέλω να ταξιδεύω.
Κενός τυφώνας ηδονής
μοιάζει το κύμα.
Ομίχλη σφαίρα η κάθε ξαστεριά.
Αύρα ανελέητη
μια ζεστασιά ωχρή
τη μοναξιά μου να αγκαλιάζει.
Κι εγώ Αριάδνη της Στεριάς...
να 'χω για χάρτη μου
ένα παρθένο νήμα...

' Διαφορετική Ειρήνη'

Γιατί να είσαι έτσι κόσμε?
Είμαι απλά ένα παιδί στα σκοτεινά σοκάκια
Αθτά τα σκοτεινά σοκάκια με κάνουν να δω όλη σου τη φρίκη
Οι εικόνες αυτές της διαφορετικής ειρήνης έχουν κάνει
την κάρδια μου σε κάθε χτύπο να σπαράζει

Απάντησέ μου κόσμε...
Ακόμα περιμένω να δω το παιδί εκείνο
που πριν πέσει από τη φρίκη φώναξε δυνατά¨
"να με θυμάσαι"
Πάλεψε για σένα
Πέθανε για σένα

Και σε ρωτώ κόσμε
Δεν ηρέμησες ποτέ?
Δεν γαλήνεψες ποτέ?

Πώς μπορείς κόσμε, πεσ μου!
Κοιτάζω γύρω μου και βλέπω μόνο οτι με φοβίζει
Το χαμόγελο φαντάζει μια μαγική εικόνα στα μάτια μου

Με ακούς?
Σου μιλάω με μια σφαίρα στο στήθος κόσμε...
Θυμάμαι ξανά τα λόγια εκείνου του παιδιού και σε ρωτώ
θα με θυμάσαι?

Αντίο κόσμε...
Ήμουν απλά ένα παιδί στα
σκοτεινά σοκάκια της 'διαφορετικής ειρήνης'...

ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΛΛΑΖΕΙ

Πέρασα και εγώ από εκεί
Από ένα άδηλο και άστατο αφηρημένο εγώ….
Μια διάσταση μακριά από τον χρόνο και τον φόβο…
Έναν άφθαρτο παράδεισο με αβλαβείς και φιλόξενες ιδέες…
Η απεριποίητη ομορφιά που μου χάρισαν τα παιδικά μου βιώματα
Και η απουσία της θλίψης και του έρωτα, που είναι στοιχεία ολοκλήρωσης του ατόμου,
Μου δημιούργησαν μια ερμηνεία απαγορευμένη και άπιαστη για τις μέρες μας…
Πέρασα και εγώ από εκεί μην ξέροντας αν θα ξαναπεράσω



Αυτή η απουσία αναπληρώθηκε με την ακούσια πάροδο του χρόνου…
Μου δόθηκε σπάταλα μια αυθαιρεσία και ένας αβάσταχτος συνωστισμός συναισθημάτων
Που το εγώ μου δεν μπορούσε να τακτοποιήσει…
Η λαιμαργία διακινδύνεψε τα όνειρα μου
Και η παρουσία μιας καινούργιας έννοιας ,του έρωτα όπως χαρακτηρίζεται,
Άγνωστης μέχρι τότε ,ήρθε να απορρίψει τα πιστεύω μου…
Η αποκρουστική εικόνα της προδοσίας με πλησίασε ώστε
να ραγίσει και να παραμορφώσει το πρόσωπο της ζωής……
Πέρασα και εγώ από εκεί ….Μα ίσως με πλήγωσε τότε


Προσπάθησα μέσα από το λίγο του κόσμου να κρύψω την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου που με σημάδεψε αλλά δεν τα κατάφερα
Όταν προσπαθείς να ξεχάσεις τα άσχημα και θέλεις να κρατήσεις μόνο τα όμορφα
Μόνο τότε σου παρουσιάζονται όλες οι δυσκολίες που πέρασες και που περνάς…
Είναι στιγμές που θα ήθελα να γυρνούσα πίσω τον χρόνο
Αλλά μετά θα έπρεπε να ξαναπεράσω όλα αυτά που θέλω να αποφύγω
Έτσι μερικές φορές είναι καλύτερα να αντιμετωπίζεις τις δυσκολίες της ζωής παρά να τις αποφεύγεις
Το μόνο που μπορείς να καταφέρεις αποφεύγοντας τις είναι να τις βρεις πάλι μπροστά σου και να είναι ακόμα πιο πολλές
Πέρασα και εγώ από εκεί… Πολλές φορές …


Όλη η ζωή μας είναι ένα μεγάλο ταξίδι όπου δεν έχει καθορισμένο προορισμό
Η μια περιπέτεια θα έπεται τηs άλλη σε όλη την διαδρομή
Η διαδρομή αυτή είναι κυρίως μια αβέβαιη θάλασσα γεμάτη από συναισθήματα
Έρωτας ,αποκαρδίωση, χαρά, λύπη, γέλιο, δάκρυ, σιγουριά και ασάφεια
Που αν τολμήσεις και βουτήξεις μέσα και καταφέρεις να επιζήσεις τότε θα μπορείς να έχεις τον έλεγχο
Αν όμως δεν τα καταφέρεις τότε θα λειτουργείς μόνο με το συναίσθημα
Και έτσι οι άλλοι θα καθορίζουν την ζωή σου και όχι εσύ
Πέρασα και εγώ από εκεί… Και ακόμα έχω δρόμο


Μεγαλώνοντας αποκτάς εμπειρίες και καταστάσεις που σε κάνουν ακόμα πιο ώριμο από ότι νόμιζες ότι είσαι
Η ωριμότητα είναι μέσα μας αλλά δυστυχώς δεν μπορούν όλοι να την δείξουν
Είναι σαν μία άλλη ζωή μέσα μας που μας αποτρέπει να ζήσουμε παράνομα μέσα στα αυστηρά και απαράδεκτα νόμιμα
Διότι αν δεν ζήσουμε και λίγο παράνομα με τις τρέλες μας τότε πιο το όφελος του ταξιδιού
Μόνο ανακαλύπτοντας καινούργιους κόσμους ανακαλύπτεις το πραγματικό σου εγώ
Αν το καταφέρεις έστω και λίγο τότε έχεις καταφέρει πολλά
Πέρασα και εγώ από εκεί …Και προσπάθησα…
Πέρασα ,λοιπόν , και εγώ από εκεί
Δεν ήξερα αλλά έμαθα πολλά
Έζησα πολλά και ένιωσα πολλά
Ταξίδεψα πολύ καιρό
Για να μάθω ποια πραγματικά είμαι
Και κατάλαβα πολλά
Όμως ένα μου έμεινε πιο πολύ
Ότι όσο φθείρεσαι εξωτερικά κερδίζεις κάτι μέσα σου
Πέρασα και εγώ από εκεί …Και τα κατάφερα…!!!
STELLA

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ


 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας κατάσκοπος που σαν κατάσκοπος κι αυτός ήθελε να μπει μέσα σε ένα κάστρο... Λοιπόν, έξω από αυτό το κάστρο υπήρχε ένας φρουρός που έλεγε σ’ όποιον ήθελε να μπει στο κάστρο έναν αριθμό και ο άλλος έπρεπε να πει έναν άλλο αριθμό και άμα ήταν σωστός τον άφηνε και έμπαινε... Ε, λοιπόν αυτός ο κατάσκοπος κρύφτηκε πίσω από ένα θάμνο για να ακούσει ποιό είναι το σύνθημα. Με το που πηγαίνει ο πρώτος αυλικός του λέει ο φρουρός τον αριθμό 8.. Λέει ο αυλικός 4 και περνάει. Μετά από λίγο έρχεται ένας δεύτερος και του λέει ο φρουρός 6.. Λέει αυτός 3 και περνάει... Σηκώνεται και ο κατάσκοπος και του λέει ο φρουρός 10.. Αυτός λέει 5.. Βγάζει τότε ο φρουρός μια χατζάρα και του κόβει το κεφάλι.. Τι έπρεπε να πει ο κατάσκοπος για να τον αφήσει ο φρουρός να περάσει??? :P



 Λοιπόν ακούστε.. Είναι δύο δωμάτια το ένα κολλητά στο άλλο! Στο πρώτο υπάρχει μία λάμπα... Εμείς βρισκόμαστε στο 2ο δωμάτιο που υπάρχουν τρείς διακόπτες! Έχουμε το δεδομένο πως ένας διακόπτης μόνο ανάβει την λάμπα... Εμείς κάνουμε ό,τι θέλουμε τους διακόπτες και όποτε θέλουμε μπαίνουμε μέσα στο δωμάτιο με την λάμπα, καθώς μπορούμε μόνο μία φορά να μπούμε... Για βρείτε λοιπόν τί θα κάνουμε για να βρούμε ποιός διακόπτης ανάβει την λάμπα, και πώς???



 Έχουμε δύο κουβάδες ίδιας χωρητικότητας.. Τον πρώτο τον γεμίζουμε με ψιλή άμμο από μια έρημο και τον δεύτερο με χοντρή άμμο από την παραλία από τα Μουδανιά..:P Ποιός κουβάς είναι πιο βαρύς και γιατί??



 Ένα που μας είπε ο Θοδωρής... Είναι ένας μαθηματικός μέσα σε ένα δωμάτιο κλειστό από παντού χωρίς καμία πόρτα ή κάτι τέτοιο για να βγει !!Ε σκέφτεται, σκέφτεται τι να κάνω λέει... Ορίζει μια πόρτα σ’ ένα τοίχο και βγαίνει....:)



ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ , Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ





Υ/Γ: Περιμένουμε εναγωνίως τις απαντήσεις σας, γιατί ακόμα είμαστε μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο και δεν βλέπουμε την τύφλα μας!! Και κουβαλάμε και την άμμο!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΥΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ


Λοιπον,για να λεμε τα συκα συκα και την σκαφη σκαφη με ενοχλει όταν με περιοριζουν.Οταν περιοριζουν την ελευθερια μου,και αυτό συμβαινει κάθε φορα που μου λενε τι ΠΡΕΠΕΙ να κανω.Μου την δινει όταν μου υποδεικνυουν τι να κανω.Γιατι ειμαι υποχρεωμενη να κανω ο΄τι θελουν οι αλλοι?Γιατι να είναι όλα ετσι?Δεν υπαρχει πουθενα ιχνος φωτος και τα ΝΕΥΡΑ μου πανε να σπασουν.ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ…………………………

• Με ενοχλει που τις γιορτινες μερες θα λειπουν τα αγαπημενα μου προσωπα.Ευχομαι να είναι καλα…….


 Με ενοχλει που δεν υπαρχει δικαιοσυνη και που σκοτωθηκε ο Αλεξ.
Με επιβαρυνει και με κουραζει ο θεσμος των διαγωνισματων.
Ειμαι χαρουμενη επειδη ερχονται τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.


ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΘΕ ΟΝΕΙΡΟ…





ΕΙΜΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΙ ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ. ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ. ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΤΗΝ ΡΟΥΦΙΑΝΙΑ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΤΑΙ

Με ενοχλει όταν καποιοι ανθρωποι σχολιάζουν πίσω από την πλάτη σου ενώ τους θεωρείς φίλους σου γιάτι φοβούνται να σε αντιμετωπίσουν.
Με ενοχλούν οι άνθρωποι που ορίζουν ΄΄ταμπέλες΄΄ σε αλλους…

ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΠΟΥ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ.
ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΛΥ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΙΛΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.


ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ Η ΙΔΙΑ ΒΑΡΕΤΗ ΡΟΥΤΙΝΑ ΠΟΥ ΖΩ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ
ΘΑ ΉΘΕΛΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΖΩ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΟΝ Η/Υ


ΑΓΑΠΑΩ



ΑΡΗ Σ’ΑΓΑΠΑΩ
ΠΑΟΚ Σ’ΑΓΑΠΑΩ…………………..

Σας αγαπαω ολους …υπαρχεται ολοι μεσα στη ζωη μου…Κάθε μερα σας βλεπω,σας νιωθω ακομα και με ένα ΓΕΙΑ...
ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΟ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ……………………………

ΤΑ ΜΟΥΔΑΝΙΑ ΜΑΣ











ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΑΣ