Αναπολώ

Μέσα στα μάτια
χίλια κομμάτια
αιώνων συντρίμμια
φωτιές κ' αγρίμια
Κοιτώ ολόγυρα
πουθενά χαμογέλα
πόνος και δάκρυα
σιωπή , μα μάταια
Βουή ανέμου
κρυφή χαρά
μία ελπίδα
μες την καρδιά
Πλούτη και χρήματα
ψεύτικα νάζια
του κακού κινήματα
και ένοχα βράδυα
Κοιτώ ολόγυρα
τη ζωή κατάματα
και βλέπω στα μάτια της
μυστικά και θάυματα
Και αυτή απορημένη κοιτά
γι' αυτό πια δεν χαμογελά
Μα όσο και αν πονά
μια μέρα χαράς αναζητά
Στα όνειρα αναζητά μια κραυγή
μα εγκλωβίζεται σ' αυτή.
Μήπως γι' αυτό υπάρχει σιωπή;
Τι άλλο πια θα συμβεί;
Και εγώ βουρκωμένα μάτια
την παρακολουθώ
Της μοίρας λημέρια
Της τύχης καρτέρια
μα συνεχίζω να αναπολώ
Κοιτώ ολόγυρα
χωρίς να ξέρω τι ζητώ
μονάχα ονειροπολώ
τα μάτια κλείνω
και τη ψυχή αφήνω
ξέρω πως δεν μπορώ
όμως ακόμα περπατώ
γιατί μπορώ και αναπολώ
Μέρες και νύχτες
ψευτιές και αλήθειες
όλα για το όνειρο
που φαντάζει μακρινό
κι όμως είναι τόσο κοντινό...


Βάσω