Προσμονή

Χάρτινη αλήθεια έπλασες,
την τρέλα της αιωνιότητας δεν γέλασες.
Μόνο,περίμενες την μπόρα.
Πήλινα μάτια μου ζητούσες.
Κι εγώ έψαξα...
Μέσα στην άβυσσο της σκέψης μου,
στον ψεύτικο πόθο των ονείρων μου,
στο τρέμουλο των βλεφάρων μου.
Και σου τα πρόσφερα...
Μα εσύ, μόνο περίμενες την μπόρα.
Τώρα, μηδείασμα μου φαίνεται ο χρόνος.
Τρέχει, ανέμελος
περνώντας το παράθυρο της Νιότης σου.
Τα γυάλινα αστέρια σου μάταια μετράς...
Μα δεν με άκουσες
Μόνο περίμενες την μπόρα
Την αφροσύνη σου ρωτώ,
Πόσο αντέχει μια χάρτινη αλήθεια,
δυο πήλινα μάτια,
μια χούφτα γυάλινα αστέρια;
Μην με κοιτάς,
δεν φταίει αυτή
Ε Σ Υ περίμενες την μπόρα...

Ευφροσύνη Χ.